Podróżowanie po Gruzji: Kazbegi, Gudauri i Droga Wojskowa

Gruzińska Droga Wojskowa opuszcza Tbilisi i wspina się na północ przez około trzy godziny do Stepancmindy, miasta, które większość ludzi nadal nazywa Kazbegi. Droga jest asfaltowa na całej długości i obsługuje prawdziwy ruch: busy turystyczne, lokalne ciężarówki i samochody z wypożyczalni dzielą te same dwa pasy, gdy dolina się zwęża, a wsie stają się rzadsze.

Najwyższym punktem jest Przełęcz Jvari, na około 2379 metrów, gdzie droga ostro zawraca na zboczu góry, zanim opada do kotliny Gudauri. Gudauri to główny ośrodek narciarski Gruzji i leży tuż przy drodze, więc zimą ten odcinek oznacza konieczność używania opon zimowych lub łańcuchów, a także jest jednym z pierwszych miejsc, gdzie ogłaszane są zamknięcia.

Za Gudauri droga opada w kierunku Stepancmindy, a nad miastem na grzbiecie pojawia się Cerkiew Trójcy Świętej w Gergeti, widok, dla którego większość ludzi tu jedzie. Kompetentny samochód dobrze sprawdzi się na tej trasie: nawierzchnia jest dobra, ale nachylenie i zakręty na obu stronach przełęczy docenią dodatkowy prześwit i przyczepność SUV-a.

Kakheti leży na wschód od Tbilisi, a Telawi, główne miasto regionu, jest około dwie godziny drogi asfaltową drogą. To region winiarski Gruzji: pagórkowaty teren winnic, a jazda przypomina bardziej wycieczkę po wsi niż wyprawę w góry.

Nie ma tu żadnej przełęczy do pokonania ani trudnej nawierzchni do planowania. Droga jest asfaltowa na całej długości, ruch maleje po opuszczeniu przedmieść, a każdy samochód z floty poradzi sobie bez problemu. To najłatwiejsza z czterech tras na tej stronie i ta, która wymaga najmniej planowania.

Większość osób planuje cały dzień wokół Telawi: przystanek w winnicy lub dwie, lunch i spacer po starym mieście przed powrotem. Ponieważ droga nigdy nie wspina się w rejony śnieżne, jest to również trasa otwarta i łatwa przez cały rok, nawet w głębi zimy.

Mccheta, dawna stolica Gruzji, leży około 20 km na północ od Tbilisi, na tyle blisko, że większość odwiedzających traktuje ją jako wycieczkę na pół dnia, a nie na noc. Droga jest krótka, asfaltowa i płaska, a sama jazda jest niemal nieistotna.

Klasztor Jvari znajduje się na wzgórzu nad miastem, z widokiem na miejsce, gdzie spotykają się rzeki Aragvi i Mtkvari, i zwykle łączony jest ze spacerem po starych uliczkach i cerkwiach Mcchety poniżej. To trasa, na której nie trzeba podejmować żadnych decyzji dotyczących jazdy: brak przełęczy, brak sezonowych ograniczeń, brak specjalnych wymagań co do samochodu poza pełnym bakiem paliwa.

Ze względu na bliskość Tbilisi, Mccheta dobrze łączy się również z początkiem lub końcem dnia na Drodze Wojskowej, jeśli plan pozwala na obie trasy w jednym długim dniu.

Tuszetia i jej główna wieś Omalo leżą na dalekim północnym wschodzie Gruzji, a dotarcie tam to zupełnie inne wyzwanie niż na pozostałe trzy trasy. Droga jest nieutwardzona na długich odcinkach, wąska i wycięta w zboczu góry z urwiskami, które nie wybaczają błędów.

To jedyna trasa na tej stronie, gdzie prawdziwy pojazd z napędem na cztery koła nie jest wyborem komfortu, lecz wymogiem, podobnie jak trudne drogi do wiosek takich jak Ushguli na zachodzie. Droga jest sezonowa: otwiera się po stopnieniu śniegu na początku lata i zamyka ponownie przy pierwszych obfitych opadach śniegu, odcinając Tuszetię od sieci drogowej na miesiące zimowe.

Każdy, kto rozważa Tuszetię, powinien traktować ją jako pełny dzień wyprawy, a nie wycieczkę poboczną, i sprawdzić aktualne warunki przed wyjazdem, ponieważ pojedyncza burza może zamknąć drogę bez większego ostrzeżenia.